16/09/2014 Jan Fokke Oosterhof

Book review; Eat and Run

Vorige week het boek ‘Eat and Run’ gelezen van befaamd ultrarennert Scott Jurek. Ik heb de beste man live gezien tijdens de Spartathlon in 2006 die hij won in 22 uur. Had dus hoge verwachtingen en … werd wat teleurgesteld. Een man die dergelijke fenomenale prestaties neerzet en die figureert in de prachtige hardloopbijbel Born to Run, zal wel diepzinnige zieleroerselen hebben, zo dacht ik. Die blijven echter uit.

De beste man heeft het wel constant over eten. Eerst was hij Junk food addict, toen ging het vlees eruit, toen de visjes, toen de plantjes en uiteindelijk vrat hij alles rauw, om daarna toch weer wat meer te eten. Moet ie helemaal zelf weten, maar tijdens het lezen wordt het eten me een beetje teveel en krijg ik de indruk dat de beste man er wat obsessief mee bezig is. De hoofdstukken worden afgewisseld door recepten.

Voor de goede orde even enkele prestaties:
– United States record for 24-hour distance on all surfaces (165.7 Miles/266.01 Kilometers)
– Won the Spartathlon 152-mile (245km) race from Athens to Sparta, Greece three consecutive times (2006-2008)
– Won the Hardrock Hundred Mile Endurance Run, and held the record time for one year until Kyle Skaggs set a new record in 2008
– Won the Western States Endurance Run seven consecutive times (1999-2005), and held the record time (15:36:27 in 2004) until 2010
– Won the Badwater Ultramarathon twice (2005, 2006), and held the course record for two years (2005)
– Finished first three times (2002-2004) and second three times (2001, 2005, 2006) in the Miwok 100K Trail Race
– Won the Leona Divide 50 Mile Run four times (2000, 2001, 2002, 2004)
– Won the Diez Vista 50K Trail Run twice (2000, 2003)
– Won the montrail Ultra Cup series twice (2000, 2003)
Selected as UltraRunning Magazine’s North American Male Ultrarunner of the Year in 2003, 2004, 2005, and 2007

Persoonlijk records:
– 100 Mile Trail: 15:36, Western States Endurance Run 2004
– 100K Road: 7:28, GNC 100K 2001
– 50 Mile Trail: 6:21, Ice Age 50 Mile 1999
– 50 Mile Road: 5:50, GNC 2001
– 50K Trail: 3:04, Bendistillery 50K 1999
– 26.2 Mile Road Marathon: 2:38, Austin Marathon 2006

Deze man weet wat lopen en afzien is, maar zijn boek blijft daar dus ietwat bij achter. Ik hoopte op hallucinaties, the meaning of life, zijn drive, passie en innerlijke bespiegelingen. Het staat er allemaal wel een beetje, maar in vogelvlucht en nergens echt de diepte in. Wat bijblijft van het boek is het feit dat een man die zoveel wint, niet bezig is met winnen, maar met ‘zijn’ en ‘genieten’. Mooi is dat hij na elke wedstrijd bij de finish blijft hangen om anderen binnen te halen, soms tot wel 12 uren toe. Het tekent zijn liefde voor de sport.

Mooiste aan zijn boek vind ik de quote uit de song van Leonard Cohen die een vriend van me op zijn arm laat tatoeëren:
‘There is a crack in everything. That’s how the light gets in’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CONTACT | KOFFIE

Aarzel niet en zoek even contact!