29/04/2017 Jan Fokke Oosterhof

De K85 Heart of the Alps Ultra ofwel das Alpine Urban Trail Abenteuer

Een berichtje in de Trailrunappgroep: Wie gaat er mee naar het Innsbruck Alpine Trailrun Festival? Op 28 en 29 april vormt Innsbruck het decor van een compleet Trailrunning festival. Deze Tiroler stad zet met vijf verschillende afstanden (K85, K65, K42, K25 en K15) een raceprogramma neer dat een combinatie van stedelijke passages en alpine bergpanorama vormt.

Al snel volgen een aantal enthousiastelingen. Een zoektochtje via Airbnb van mijn hand levert een daadwerkelijk prachtig appartement op in het centrum van Innsbruck. Kosten minimaal, dus Houston we have a GO!

Met Leander reis ik aan in zijn machtig snelle Golf GTI Superturbo12,1 liter en we tikken de 220 aan. Toch is de Autobahn niet meer wat het geweest is en we hebben zeker 100 kilometer wegwerkzaamheden op een traject van 750 kilometer. Op de terugweg zal kompaan Bram Ottenhof meereizen. De heenreis voldoet hij per fiets, je moet immers iets doen om op te warmen voor het trailfestival. Spijtig genoeg loopt hij vast in de sneeuw en mislukt zijn poging. De foto’s liegen er niet om; meneer heeft het koud gehad.

Het appartement is waanzinnig gesitueerd en via het balkon kunnen we een van de machtige stadspoorten aantikken. Niet dat we dat zouden willen, maar het kan. Tegenover ons bevindt zich een uitstekende pizzeria en die moet er dan ook niet een, maar twee keer aan geloven. Er is maar één zorgpuntje: het sneeuwt… vandaag, gisteren, morgen, vannacht en gisterennacht.

Dat belooft weinig goeds en ik zie de bui al hangen. Inderdaad wordt op de avond voor de race mijn angst bevestigd: De K85 Heart of the Alps Ultra is ingekort tot de K65 Panorama Trail vanwege hevige sneeuwval en lawinegevaar. Alle andere afstanden kunnen gewoon doorgang vinden. Het wordt nu een rondje Innsbruck, maar dan zonder de spannende, echt mooie stukken.

K85, 85,8km, 3.600hm, 4 UTMB-punten, start 4 uur
K65, 65km, 2.100hm, 3 UTMB-punten, start 6 uur

Raceday. In alle vroegte banen Hans Niemeijer en ik ons een weg door de 800 jaar oude pittoreske Altstadt van Innsbruck. In het donker weerklinkt het startschot, waarna we door het donker diezelfde weg weer terugdraven en bijna langs ons appartement komen. Langs de rivier verlaten we de stad en eenmaal over de rivier begint direct de eerste pittige klim.

Deze trail vormt kort samengevat een rondje om Innsbruck op hoogte. Respectabele hoogte, maar geen spectaculaire hoogte. Je meandert op en neer maar bent nooit echt heel ver verwijderd van civilisatie. Dat mag je ook niet verwachten als je om de hoofdstad van de Alpen rent. De trail laat zich kenmerken door behoorlijk wat asfalt en (te) weinig single tracks. In dat licht is de organisatie heel erg streng en bezorgd om je welzijn. We moeten aanzienlijk wat verplichte equipment mee voor een trail waarbij je je zo ‘in de stad kunt laten vallen’.

Wat de trail bijzonder maakt is de combinatie van sneeuw en de strakblauwe luchten. Het is geen straf om in deze omstandigheden een rondje te rennen in een wit Alpenlandschap.

Ik ren samen met Hans maar die is duidelijk beter in vorm. In de klimmen laat ik hem gaan en na 25 kilometer maan ik hem gewoon helemaal te gaan. In Birgits verdwijnt hij langzaam aan de einder. De verzorgingsposten zijn uitstekend en om de 6 a 7 kilometer worden we in de watten gelegd. Mentaal doet het goed te weten dat je in spurts van 6 behapbare kilometers je wedstrijd rondt.

Het mooiste deel vormt de zuidelijke helft van Birgitz naar Natters dat zich laat kenmerken door glooiende graslanden gedrenkt in de laatste resten sneeuw onder een scherp stralend zonnetje. Rechts een besneeuwde bergkam, links onder je de oude stad. Toch kan deze trail me nergens echt betoveren. Teveel een city trail, met voor ieder wat wils, een trailfestival voor families.

Meer informatie: https://innsbruckalpine.at/rennen/

Uitslag:
58., Hans Niemeijer, 08:28:19,9
101., Jan Fokke Oosterhof, 09:47:53,0

Een woord van dank aan de sponsors:

Olight H1R Nova hoofdlamp
Adola heeft mij voorzien van haar nieuwe, uiterst slimme, hoofdlamp. De Olight H1R Nova is een nieuwe zaklamp en hoofdlamp in één. Tot op heden heb ik hem ook als zodanig ingezet. Zaklamp in de tent als ik in het basiskamp ben en hoofdlamp tijdens de trails. Hij is eenvoudig op te laden via een magnetische aansluiting via usb met als voordeel dat je hem aan een laptop, autolader of iPodstekker kan hangen en dat je niet meer loopt te klungelen met batterijen. Deze hoofdlamp geeft ook nog eens enorm veel licht af waardoor je op een technische trail zonder moeite je weg vindt. Via een makkelijk te bedienen knop zijn zes lichtstanden in te stellen met een maximum van 72 meter. Op de hoogste stand houdt de accu het 12 uur vol. Dat laatste heb ik nog niet getest, maar dat gaat er zeker van komen. Prettig is ook het gewicht van 51 gram waardoor hij niet op je hoofd gaat dansen als je een helling afraast. Ik vind het in alle opzichten een 100 procent verbetering ten opzichte van alle hoofdlampen die ik tot op heden heb gebruikt tijdens trails, hikes en expedities; kwaliteit, gewicht, functionaliteit en degelijkheid.

Meer informatie en bestellen: https://olightworld.com/led-flashlights/all-flashlights/olight-h1r-nova

Black Diamond Distance Carbon Z poles
CJ Agencies heeft mij voorzien van een paar Black Diamond Distance Carbon Z poles. Dit zijn veelgebruikte poles in het trailwereldje en ook Hans loopt ermee. In mijn ogen hebben ze drie duidelijke voordelen. Ze zijn eenvoudig en snel in en uit te vouwen wat zeker bij een afwisselende trail prettig is omdat je op lange rechte stukken geen gebruik maakt van de poles. Aangezien de poles uit drie delen bestaan, zijn ze klein op te vouwen. Dan zijn ze ook nog eens superlicht (280 gram) waardoor ze niet gaan dansen op je rug. En het belangrijkste: ze zijn oerdegelijk. Het feit dat de poles bij Hans en bij mij na ettelijke trails beide nog intact zijn, zegt voldoende.

CONTACT | COFFEE

Aarzel niet en zoek even contact!