Door onze redacteur, Guus van Holland – Leiden, 13 febr. De Spartathlon voltooien, in 36 uur hardlopen van Athene naar Sparta, 246 kilometer aan een stuk, was in 2006 slechts een stap op weg naar de verwezenlijking van een droom.

Zoals de oversteek van de Groenlandse ijskap, in 2007, de volgende was. Volgend jaar gaan Jan Fokke Oosterhof (34) en Paul Kamphuis (53) voor de laatste stap: een expeditie naar Antarctica, Terra Incognita.

Een trektocht over het koudste en meest winderige continent op aarde. Een route van ongeveer 1.150 kilometer overbruggen in ongeveer 60 dagen, een slee van 150 kilo voortrekkend bij temperaturen van -20 tot -50, met windsnelheden tot 150 km per uur, op eigen krachten en zonder herbevoorrading. Dat is hun droom. En die droom zal uitkomen.

Iedereen zou het kunnen, menen de twee Leidse voortrekkers van het avontuur. Stel de vraag: wat is je droom? Dan de volgende stappen: durf erover te dromen, deel hem met anderen en ga er voor. „Zodra je je droom aan een ander vertelt, deel je de droom en openen zich mogelijkheden”, zegt Kamphuis, ultraloper en personal coach. „Zo is het ons vergaan. Vier jaar geleden besloten voor onze droom te gaan. We gaven elkaar een hand, deelden onze plannen met anderen en kregen respons. De een verklaarde ons voor gek, de ander was nieuwsgierig en zou weleens op weg kunnen helpen. Stap voor stap op weg naar de verwezenlijking van een droom. Een kwestie van durven. Een frozen dream kun je doen smelten.”

Hardlopen over ultralange afstanden (veertig kilometer en verder), ook over de hoogste bergpaden, deden ze al jaren. Grenzen verleggen was voor hen een gewoonte geworden. Steeds verder liepen ze, steeds meer raakten ze bedreven in trainingen en voorbereidingen. „Alleen al die voorbereidingen waren ware expedities, waarover een normaal mens nauwelijks durft te dromen”, meent Oosterhof. Ze schreven boeken over hun ervaringen: ‘Je navel als kompas’ en ‘ Hardlopen, met succes je grenzen verleggen’. Ze deelden elkaars dromen en besloten elkaar daarin te helpen.

Samen in een oefentocht de Mont Blanc op. De top haalden ze niet. Want zodra lichaam en geest het begeven draaien ze om, zo was de afspraak.  Maar niet in de Spartathlon, 246 kilometer in de Griekse hitte. Op de film Frozen Dreams, die onlangs zijn première beleefde, wordt duidelijk hoe groot de ontberingen zijn die Kamphuis zich getroostte. Oosterhof liep niet mee fungeerde als mentale coach. Als Kamphuis zich als laatste en 97ste van alle deelnemers de voet van het standbeeld van koning Leonidas kust, wordt het zelfs Oosterhof te machtig: „Dit niet, het is te ver, te gruwelijk.”

Hoe gruwelijk? Toen Kamphuis vorig jaar voor het eerst zijn belevenissen, door Oosterhof opgetekend in ‘Hardlopen met succes je grenzen verleggen’, voorlas voor een publiek van hardlopers, brak hij in tranen uit. ,,Je ervaringen vertellen werkt therapeutisch, je herbeleeft ze. Toen pas voelde ik de pijn en de emoties weer. Wat ik gedurende die 36 slopende uren had gevoeld, wat ik meegemaakt in de maandenlange voorbereidingen, wat ik er voor gedaan had, wat er in mijn leven gebeurd was. Dat is zó bijzonder. Dat is zo mooi aan grenzen verleggen, aan een droom verwezenlijken. Die ervaring gaat diep, heel diep, diep in je lijf, waar je nog nooit geweest bent.”

Het was maar een stap op weg naar de droom. Ze bereidden zich voor op een oversteek van Groenland. Ze oefenden op de ijsklimwand in Den Haag, overnachtten op de skipiste van Snowworld in Zoetermeer en brachten uren door in een vriescel van de Sligro. Het werd een slijtageslag op Groenland. Ze filmden alles, achttien uur materiaal. Dagenlang zaten ze opgesloten in hun tentje, terwijl buiten onafgebroken een sneeuwstorm woedde. Batterijen liepen leeg, voedsel raakte op. Of ze elkaar verdroegen? „Wanneer we geprikkeld raakten, zeiden we: je nadert mijn irritatiecoëfficiënt. We kenden elkaar al goed genoeg, met onze sterke en zwakke punten. Dat hoorde bij onze voorbereiding”, weet Kamphuis. Ze draaiden om, deze stap reikte niet verder.

Noem ze avontuurlijke ondernemers. Mannen die hebben begrepen dat een droom – hoe intens – ook te verwezenlijken is. „Als je er voor durft te gaan, straal je dat uit. Dan krijg je voordat je het beseft hulp, van mensen die je kunnen helpen, van sponsors, van iedereen die je maar nodig zou kunnen hebben”, weet Oosterhof. Op grond van hun ervaringen kunnen ze nu anderen helpen hun droom te verwezenlijken. Door op scholen kinderen naar hun dromen te vragen. Ze geven lezingen voor bedrijven. Ze inspireren anderen door hen voor te houden: je kunt verder komen verder dan je ooit hebt gedacht.

  • Share:

Magazine:
NRC

Datum:
13 februari 2010

Titel:
Ontdooide droom van een poolexpeditie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CONTACT | COFFEE

Aarzel niet en zoek even contact!