14/05/2015 Jan Fokke Oosterhof

Corpus alienum; ofwel een teringteek in mijn lijf

Een looptraining. Terwijl ik mijn rek- en strekwerk verricht en mijn bovenlijf voorover stretch, zie ik opeens een klein zwart beestje. Met z’n kaken wurmt ie zich een weg in mijn been en voor ik het weet zie ik zijn kop in mijn huid verdwijnen, terwijl zijn achterlijf nog heen en weer schurkt om dieper door te dringen. Een teek.

Een piepklein beestje dat verstrekkende gevolgen kan hebben. Waar hebben we het nu eigenlijk over? Teken zijn een orde van parasitaire mijten die behoren tot de klasse der spinachtigen. Teken leven van het bloed van gewervelde dieren, ze bijten zich vast in de huid en laten zich na een bloedmaaltijd, die enige uren tot dagen duurt, weer vallen. Teken kunnen verschillende ziekten overbrengen waaronder de ziekte van Lyme. Tekenbeten zijn meestal niet pijnlijk en worden vaak alleen opgemerkt doordat men de teek in de huid ziet zitten. Het dier waarop de teek leeft wordt gastheer genoemd. Kort gezegd: ik ben gastheer, maar alle wezens met méér dan twee poten zijn bij mij niet welkom, lees: ik wens niet van goed gastheerschap te getuigen.

Misschien kunnen we het nog het beste vergelijken met een leeuwin die zich via de lendenen een weg naar binnen baant tot de ingewanden van een zebra. Kluivend baant het dier zich een weg om zich tegoed te doen aan je bloed. Ik zie het kopje van het dier in mijn huid verdwijnen als een struisvogel in zand. Meteen begin ik te pulken, maar het dier heeft zich uitstekend verankerd met zijn kaken. Het is nogal een klein exemplaar, dus met mijn vingers krijg ik zijn reet niet goed te pakken. Ik vind het ronduit goor.

Ik krijg visioenen van vieze beestjes in Azië van toen ik nog op wereldreis was: kakkerlakken, torren, miljoenpoten, vogelspinnen, maar dit is smeriger. Dit gaat mijn lichaam in. Bilharzia komt misschien nog het dichtst in de buurt, een infectie met een van de parasitaire wormen. Of het fenomeen Creeping eruption, een sterk jeukende door een worm veroorzaakte infectieziekte van de huid, letterlijk: “kruipende worm in de huid”. Een aantal wormen kunnen een Creeping eruption veroorzaken. De larven van de worm dringen de vaak intacte menselijk huid binnen. Bij volwassenen komen de larven meestal via de voeten binnen. Op de plek waar de worm naar binnen gaat ontstaat er een rode jeukende bult. De larven kruipen vervolgens door in de opperhuid, in een zeer langzaam tempo van enkele millimeters tot centimeters per dag. Omdat de larve niet in staat is om zich in een bepaalde richting te verplaatsen ontstaat er een bizar en grillige lijnenpatroon onder de huid. Een soort tunnelstelsel. Vandaar de naam mijnwormen. Het doet je beseffen wat voor heerlijk land Nederland (in sommige opzichten) kan zijn. Hier kun je onbezorgd in een goot gaan liggen rollen zonder al te veel consequenties. Behalve de teringteek dus.

Gelukkig kruipt een teek niet verder naar binnen. Enkel zijn kop verdwijnt in de huid, waarna hij zijn reet begint vol te zuigen met jouw bloed, iets waar ik principieel op tegen ben. Ik neem dan ook de tekentang ter hand. Ik zet de twee koppen van de klem achter de oren van mijn teek en met een draaiende beweging begin ik aan zijn achterste te trekken. In mensentermen: je zit vast in een putje en voelt de grijper van een kraan achter je oren. Dat is niet zachtzinnig en daarom moet het ook met grote voorzichtigheid worden gedaan opdat er geen stukken achterblijven.

Dat gebeurt wel en dus ga ik later even langs bij de huisarts voor een alcoholdoekje. De huisarts laat het bekende ‘dat kan zomaar niet’ horen, aangezien ik geen patiënt bij hem ben, ik woon slechts boven hem. Het gaat om een teek, waar hebben we het over? I just love kleinzielige probleemdenkers. Geef me nou gewoon een alcoholdoekje en zeur verder niet. Ik ben dan ook snel van repliek: ‘Reik me even een scalpel aan, dan zal ik hem er wel even uithakken en anders doe ik het thuis met een aardappelschilmesje (I am my charming self)’. De receptioniste trekt wit weg. De huisarts vindt dat niet zo’n goed idee en pakt snel een alcoholdoekje. Ik verdoof de restanten van mijn indringer en desinfecteer de boel, waarna ik hem met een pincet vakkundig verwijder. Driewerf hoezee voor de huisarts die van goed gastheerschap getuigt als hij een parasiet over de vloer krijgt.

Onze (eigen) huisarts riep het dier uit tot rotbeest van het jaar. Waarvan akte.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CONTACT | COFFEE

Aarzel niet en zoek even contact!