Jan Fokke Oosterhof | Column, over haarballen in je pashokje
750
post-template-default,single,single-post,postid-750,single-format-standard,ajax_updown_fade,page_not_loaded,qode-page-loading-effect-enabled,,qode_grid_1200,footer_responsive_adv,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-17.2,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.6,vc_responsive
 

Column, over haarballen in je pashokje

Column, over haarballen in je pashokje

Betreft: functionaliteit pasomgeving

…Haren, stofdeeltjes, eczeem, huidschilfers, nagels, snot, geclusterd tot ondefinieerbare klonten…

Best Warenhuis,

Er moet mij iets van het hart. Als ongeduldig, overgevoelig yup ga ik niet graag shoppen. Sterker nog: ik heb er een ongebreidelde bloedhekel aan. Met de grootste tegenzin pak ik met mijn rechterhand mijn tanende haardos (kuikendons is het enige woord dat recht doet aan de situatie, maar dat terzijde) en sleep mijzelf bij u over de drempel. Ik worstel mij tussen de te dicht op elkaar geplaatste rekken door en weersta de ‘kan ik u ergens mee helpen’s’. Nee, ik wens niet geholpen te worden, enkel met rust gelaten. In alle rust wens ik rustig enkele rustieke stukken kleding te passen, of draai ik nu door? U begrijpt mijn punt; rustig is het sleutelwoord.

Ik pak drie roltrappen, want de herenafdelingen zitten altijd boven aangezien in eerste instantie de dames de winkel moeten worden ingelokt door laagdrempelig op de begane grond dameskleding ten toon te spreiden. Dames shoppen méér, is de heersende gedachte en de heren volgen toch wel. Dat is waar, maar die drie roltrappen door uw overvolle warenhuis zijn voor ons een lijdensweg. Zet ons beneden en we hobbelen sneller binnen en nemen ook méér af. We verschillen niet zoveel van dames. Bovendien: heb je de man blij, dan is de vrouw blij en koopt ze vele malen meer, maar dat terzijde.

Telkenmale als ik mij uit het pashokje begeef, wat ik al niet graag doe, en mij voor de spiegel sleep, valt mij een ‘Och, dat staat u geweeeeeeldig!’ ten deel. Blonde meisjes met targets hoeven mij dat niet te zeggen, dat leidt af. Nu kom ik echter aan hetgeen mij van het hart moet. Blijkbaar brengt het passen van kledingstukken stof met zich mee. Niet stof zoals je die per meter aanschaft op de markt, van die grote rollen, maar stof zoals die in wolken door mijn studentenhuis woei. In mijn pashokje ontwaar ik complete ‘bollen’ die fysieke eigenschappen beginnen te krijgen. Je kunt er bijna tegenaan schoppen. Mijn punt is echter dat ze er niet hoeven te zijn. Haren, stofdeeltjes, eczeem, huidschilfers, nagels, snot, geclusterd tot ondefinieerbare klonten. U begrijpt mijn punt.

Nu kom ik echter aan het summum van mijn opus magnum en dan sluit ik af. Waarom ruik ik in uw pashokjes altijd anderen, maar ook mijzelf? Waarom is het er zo warm dat het zweet me van de borst gutst bij een simpele activiteit als het passen van een kledingstuk. Waarom slaagt u er niet in een aangename, geventileerde, airconditioned pasomgeving te creëren?

Als u vanaf heden stofzuigt in uw pashokjes, of zelfs gewoon handmatig de stofbollen verwijdert en de airconditioning aanzet, wordt passen voor ons heren een stuk aangenamer. Ik durf te stellen dat uw omzet verdubbeld.

Was getekend,

Een internet-shopper

Geen reactie's

Geef een reactie