Jan Fokke Oosterhof | @solliciteren; werk zoeken SUCKS, bigtime!
766
post-template-default,single,single-post,postid-766,single-format-standard,ajax_updown_fade,page_not_loaded,qode-page-loading-effect-enabled,,qode_grid_1200,footer_responsive_adv,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-17.2,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.6,vc_responsive
 

@solliciteren; werk zoeken SUCKS, bigtime!

@solliciteren; werk zoeken SUCKS, bigtime!

Sollicitanten zijn het schuim der aarde. Op tien sollicitatiebrieven krijg je met een beetje mazzel misschien twee reacties, ‘In behandeling genomen’ en uiteindelijk één definitieve reactie ‘Gezien het overweldigende aantal reacties kunnen wij het ons permitteren het schaap met vijf poten uit te zoeken. Voor de duidelijkheid: u bent dat niet… U kunt verder niet informeren naar dieper liggende redenen voor uw afwijzing.’ Lees: daar heeft de HRM-professional geen redenen voor en belangrijker nog, geen tijd.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Fj-BJUh7k18&feature=related] 

Ga maar eens op zijn stoel zitten. Je stuurt een vacature de ether in. Via welke kanalen doe je dat? Welke respons mag je verwachten? Hoe ga je dat managen? Als je niet uitkijkt word het nog een dagtaak en begint het op werken te lijken. Als je slim bent dan doe je de hele procedure per e-mail, maar als de reacties overweldigend zijn in aantal – ongeveer 500 – dan zit je 500 keer e-mailadressen te knippen en plakken (500 x 1 min) en al die mensen moeten dan een ‘in behandeling’- e-mail ontvangen en een afwijzing (2x500x1min).

 

Aardig zijn de reacties van diegenen die verplicht solliciteren onder het juk van het UWV: ‘Ik hoop dat u me nou eindelijk eens uitnodigd (met een d ja), want dit is al mijn 345e sollicitatie.’ Fijn dat mensen de juiste signalen uitzenden zodat je het kaf van het koren kunt scheiden.

 

Dan heb je natuurlijk 300 van die klootviolen die jou gaan bellen met een voor de hand liggende vraag onder het motto ‘dan hebben ze mijn stem gehoord en kan ik daarnaar verwijzen in mijn brief en dat bevordert mijn kansen’. ‘Mag ik vragen welke selectiecriteria u hanteert en waarop u de nadruk legt?’ Mijn antwoord zou steevast zijn: ‘Het stellen van semi-intelligente vragen over de gestelde selectiecriteria over de telefoon om mij je stem te laten horen. Voor de goede orde: dat is een negatieve dissonantiefactor.’

Dat is dus 300 keer een gesprek van vijf verspilde minuten (=1.500 min ofwel 25 uren). Hoezo één vacature vervullen is een dagtaak? Het doet me denken aan dat prachtige ‘ikje’ in het NRC van 5 september 2008:

Geluk

Ik zit in de sollicitatiecommissie van een groot bedrijf. Voor het eerst. We zoeken invulling voor een managementvacature. Op de vergadertafel ligt een stapel brieven, zo’n dertig centimeter hoog.

De voorzitter van de sollicitatiecommissie zegt iets over het belang van de functie en de eisen waar de kandidaat aan moet voldoen: flexibel, creatief, communicatief, stressbestendig, en een goede teamplayer.

Dan kijkt hij met een vertwijfelde blik naar de stapel brieven en verdeelt de stapel in twee gelijke helften. Met een brede armzwaai veegt hij de ene stapel van de tafel en zegt: „Mensen zonder geluk kunnen we niet gebruiken.”

Jan-Willem Tamminga

 

Ik herinner mij een sollicitatieprocedure bij een organisatie waar ik werkte. Als werknemer bracht ik een geschikte dame aan voor wie ik door het vuur zou gaan. De directeur zei mondeling dat hij haar zou uitnodigen hetgeen ik overbracht. Vervolgens ontving ze een afwijzingsbrief op haar deurmat. Toen lag alsnog een brief met uitnodiging op haar deurmat. Na een – van zijn klant slecht voorbereid en rommelig – gesprek werd ze voor de tweede maal afgewezen. De volgende ochtend lag mijn ontslagbrief op zijn bureau. Ofwel: hoe de zoektocht naar een nieuwe werknemer kan leiden tot het ontslag van een huidige werknemer.

 

Gelukkig zijn er de officiële regels voor de sollicitatieprocedure vastgelegd in de NVP Sollicitatiecode. Deze bevat basisregels die arbeidsorganisaties en sollicitanten naar het oordeel van de Nederlandse Vereniging voor Personeelsmanagement & Organisatieontwikkeling (NVP) in acht behoren te nemen bij de werving en selectie ter vervulling van vacatures. Ik kan je één ding garanderen: als je je daaraan gaat houden word een sollicitatietraject pas écht een dagtaak. Gewoon vertrappelen die sollicitanten dus. Het is het schuim der aarde.

 

Geen reactie's

Geef een reactie