Jan Fokke Oosterhof | @Bestaansverwondering; Mr. Yeti als marketingproduct
791
post-template-default,single,single-post,postid-791,single-format-standard,ajax_updown_fade,page_not_loaded,qode-page-loading-effect-enabled,,qode_grid_1200,footer_responsive_adv,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-17.2,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.6,vc_responsive
 

@Bestaansverwondering; Mr. Yeti als marketingproduct

@Bestaansverwondering; Mr. Yeti als marketingproduct

Darker, Deeper, More Mysterious, zo omschreef een Schot Loch Ness ten opzichte van de andere Schotse meren. Nu heb ik de Great Glen Way gelopen, het lange afstands-wandelpad dat van Fort William in het westen door de vallei naar Inverness in het oosten loopt. Je passeert tijdens de zevendaagse tocht diverse meren en ik kan inderdaad constateren dat Loch Ness aan de beschrijving van de Schot voldoet.

 

De vraag is of dat nu aan het meer zelf ligt of de gedachte dat Nessie – alias het monster van Loch Ness – in dit diepste meer van Schotland huist. Je denkt toch even twee keer na alvorens je een duik in het diepe neemt, ook al heeft Nessie nog nooit een mensje weggesnaaid.

 

Een collega van Nessie heeft nu weer de kop opgestoken; Mr. Yeti, Migyur ofwel de verschrikkelijke sneeuwman. De Yeti is een typisch onderzoeksobject voor de cryptozoölogie, een vakgebied dat me intrigeert en dat ik ook nog eens aan mijn lijst van werkgebieden wens te koppelen, al was het maar omdat geen hond weet wat je dan doet.

Russische wetenschappers zeggen na recente ontdekkingen 95% zeker te zijn dat de Yeti bestaat. De wetenschappers hebben lange grijze haren en voetafdrukken gevonden in een grot in het onherbergzame Kemerovo-gebied en de naburige regio Altai, een slordige 3200 kilometerten oosten van Moskou. Reden voor deze expeditie vormde het feit dat de afgelopen twintig jaar het aantal waarnemingen van de grote mensachtige wezens in het afgelegen bergachtige gebied is verdrievoudigd. Er zijn ondermeer grote twijghutten, gedraaide boomtakken en voetafdrukken met een doorsnede van meer dan 35 centimeterin het gebied aangetroffen.

Voetsporen en zijn bedje, maar zoals altijd werd de verschrikkelijke sneeuwman zelf niet gesignaleerd. Volgens andere expeditieleden die in het verleden de documentaire ‘Yeti: hunt for the wildman’ hebben gemaakt, zijn er sterkere aanwijzingen dat er iets rondloopt dat de wetenschap nog niet beschreven heeft. Men heeft op een van de laatste productiedagen ‘een haar gevonden in een uitgeholde boom’. Wederom een verrekte haar gevonden, maar de Mr. Yeti zelf was weer eens uit wandelen. Zoals Marcel Hulspas in zijn column in De Pers van 11 oktober zo mooi stelt: ‘De Yeti was niet thuis. Een bekend probleem. De Yeti geeft al ruim een eeuw niet thuis’.

Dat constateerde ook klimlegende Reinhold Messner, de man die als eerste alle 8.000-ers op zijn naam schreef (ook nog eens zonder zuurstof). Hij stuitte op een dag tijdens een expeditie op Mr. Yeti (misschien had hij toen zuurstoftekort?). Een kortstondige ontmoeting was voor Messner voldoende om een speurtocht te starten en daar een boek over te fabriceren getiteld ‘My quest for the Yeti, confronting the Himalayas’ deepest Mystery’.

Uiteraard vindt ook Messner niets anders dan haren, zweet, pus, bloed en schimmel. Nu heb ik Messner als sportman vrij hoog zitten. Zoals op de cover van zijn Yeti-boek staat: ‘Messner is to climbing what Michael Jordan is to basketball’, aldus schrijvend klimmer Jon Krakauer.

Inmiddels heb ik Messner ook hoog zitten als Yetischrijver, lees: marketeer. Je snoepreisjes financieren door een Yetiboek te schrijven. Briljant. En ik ben er ingetuind. Ik kocht het, las het en stak er de open haard mee aan. Binnenkort ga ik mijn eigen quest organiseren naar een klantvriendelijke bankier; iemand die mijn reisje financiert?

Geen reactie's

Geef een reactie