Jan Fokke Oosterhof | Bestaansverwondering versus Verstandsverbijstering
793
post-template-default,single,single-post,postid-793,single-format-standard,ajax_updown_fade,page_not_loaded,qode-page-loading-effect-enabled,,qode_grid_1200,footer_responsive_adv,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-17.2,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.6,vc_responsive
 

Bestaansverwondering versus Verstandsverbijstering

Bestaansverwondering versus Verstandsverbijstering

‘Hoe houd ik contact met je?’
‘Kijk maar op mijn weblog Bestaansverwondering.com!’
Een week later kom ik hem weer tegen.
‘Ik kon je niet vinden op internet?’
‘Waar heb je dan op gezocht?’
‘Verstandsverbijstering’.

(*&^%$###*UY(*&YLHOUYOU@#E#%$%^&*(() IEKS!

Bestaansverwondering is niet hetzelfde als verstandsverbijstering. Tegen hen die de twee door elkaar halen, kan ik maar één ding zeggen. Dagelijks Verwonder ik mij gedurende mijn Bestaan over de hoeveelheid mensen om mij heen die lijdt aan verstandverbijstering. Schokkend en onthutsend. Ik hoef maar te refereren naar het laatste TOPresultaat van de wereldwijde klimaattop: er worden nieuwe onderhandelingen gevoerd voor nieuw klimaatverdrag. De natuur gaat me aan het hart en dit is geen resultaat. Om dan de dag erna te moeten horen dat Canada zich terugtrekt uit het Kyoto-verdag omdat China en de VS geen deel uitmaken van het verdrag. Het land beschouwt het Kyoto Protocol als verleden tijd, zei minister Peter Kent (Milieu) woensdag. Canada zal ook geen nieuwe ronde aan verminderingen van de CO2-uitstoot accepteren. “Het Kyoto Protocol is geen oplossing”, zei de minister. “Het beslaat hooguit 30 procent van de wereldwijde uitstoot van broeikasgas CO2, volgens sommige schattingen zelfs minder dan 15 procent.”

Dit laatste argument is natuurlijk de belichaming van verstandsverbijstering: Het helpt maar een klein beetje, dus doe ik het niet. DUH

Dit alles terzijde.

Als je dan al enkele hersencellen hebt meegekregen, laat ze dan voor je werken. Helaas moet ik constateren dat een groot deel van de mensheid – zo niet het grootste deel – dat stelselmatig weigert. De bewust incompetenten. Zij zetten een en ander in de opstal en/ of drukken op een uit-knop. Zo dobberen die paar cellen doelloos in een vacuüm, stel ik me zo voor. Verspilling van productiecapaciteit noem ik dat als econoom. Een doodzonde.

Voor de goede orde: ik verwonder me erover. Het stoort me niet echt. Ik vind alleen dat ze geen bestaansrecht hebben, maar dat is een ander verhaal. Ik ben in ieder geval niet verbijsterd.

In de Elsevier van 3 juli 2010 wordt Bestaansverwondering goed geïllustreerd als de thematiek van het werk van Albert Camus wordt uiteengezet:

‘…Het gaat steeds over dolende zielen die een zin in het leven proberen te ontdekken en daarin niet slagen. De lijdende mens snakt naar antwoorden op existentiële vragen, maar het redeloze universum doet er het zwijgen toe. De enige rationaal aanvaardbare conclusie is dat het bestaan absurd is…’

Waarvan akte.

Geen reactie's

Geef een reactie