Jan Fokke Oosterhof | Een paspop aflebberen op je verjaardag
881
post-template-default,single,single-post,postid-881,single-format-standard,ajax_updown_fade,page_not_loaded,qode-page-loading-effect-enabled,,qode_grid_1200,footer_responsive_adv,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-17.2,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.6,vc_responsive
 

Een paspop aflebberen op je verjaardag

Een paspop aflebberen op je verjaardag

‘Wat ga je doen op je verjaardag?’

Een veelgestelde vraag. Een relevante vraag. Je zou zelfs kunnen stellen: een goede vraag.

Ik weet het antwoord al maanden tevoren.

‘Ik ga een plastic pop aflebbberen!’

‘Wat zeg je me nu?’

‘Ik leg het je uit.’

Meestal probeer ik op mijn verjaardag het land uit te zijn. Ik heb het niet zo op verjaardagen. Ik ken mensen – ik zal geen namen noemen – die feestjes organiseren, waar 20 mensen in een cirkel zitten. Het hele feestje. Als er nog iemand binnenkomt, wordt de cirkel gewoon een stukje groter gemaakt. Volgens mij blijf je dan in cirkeltjes ronddraaien, maar dat terzijde. Het zijn in ieder geval niet mijn feestjes, want die zijn meestal rond de koelkast georiënteerd en spelen zich staand af.

Dit soort zitfeestjes vormen wel één van de aanleidingen om de verjaardag te mijden. Dan zijn er de droge stukken taart die met stip op de tweede plaats staan. De verplichte belletjes staan op drie: ‘En hoe voelt dat nu, weer een jaartje ouder?’ DUH! ‘Heb je een leuke dag gehad? Veel cadeautjes?’ Dit heet naar de bekende weg vragen, iets met open deuren.

Mijn laatste verjaardag vormde een absoluut hoogtepunt. Ik werd 36 en Facebook vervulde een sleutelrol. Social media-berichten staan op vijf overigens, echt het allerbeste excuus om iemand niet te hoeven bellen op z’n verjaardag en een irritant bericht de virtuele lucht in te slingeren.

Een vriendin plaatst het eerste bericht: ‘Bij 40 jaar begint het leven pas… Gefeliciteerd!’

Dan enkele tellen later een nieuw bericht: ‘Oeps, maar je bent nog geen veertig, dat duurt nog wel even! Sorry. Alsnog gefeliciteerd!’

Dan volgt vriend G. (die uit interesse) niet goed leest: ‘Fast Fast Fast je bent 40, kijk maar uit. Felicitaties’.
Uitkijken? Waarvoor?

Ik reageer: ‘Ik voel me oud…’

Mijn vrouw gaat er meteen overheen: ‘Omdat ie dat is…..met name vandaag.’

Mijn nichtje gaat daar weer overheen: ‘Gefeliciteerd grote, stoere, knappe neef van me!! Ouwe lul ben je al aan het worden zeg, poehpoehhhh.’

En daar moet je het dus op zo’n dag dan maar mee doen: ouwe lul, 40-jarige, ouwe zeiklap, bejaarde etc…

En zo dus, zeg ik geen nee teen een bijschoolcursus reanimatie die ik als looptrainer moet ondergaan op mijn verjaardag. Een plastic pop aflebberen dus, om bij de intro van deze column terug te komen.

Nog 91 x te gaan als ik goed tel, afgaande op het filmpje…

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=UemzZaQ6PJE]

Geen reactie's

Geef een reactie