Jan Fokke Oosterhof | Virtuele kindermoord
1485
post-template-default,single,single-post,postid-1485,single-format-standard,ajax_updown_fade,page_not_loaded,qode-page-loading-effect-enabled,,qode_grid_1200,footer_responsive_adv,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-17.2,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.6,vc_responsive
 

Virtuele kindermoord

Virtuele kindermoord

Soms ben je oprecht verwonderd. Ik las ooit een artikel over Koreaanse ouders die hun kind in de achterkamer lieten verhongeren omdat ze in de voorkamer te druk waren met het voeden van hun virtuele kind in Second Life.

Je denkt dan: ‘Nu heb ik echt alles gezien – of in ieder geval veul’.

Toch verwonderde ik mij weer toen ik las ‘vader pleegt gamemoord op zoon’.

Wat is het geval:

De vader van een Chinese gamer heeft ‘huurmoordenaars’ op zijn zoon afgestuurd om hem af te helpen van zijn verslaving aan computerspellen. De man huurde spelers in die zijn zoons schermpersonage in een internetspel om zeep brachten.

Feng was het beu dat zijn werkloze, 23-jarige zoon geen baan zocht. Feng bedacht dat zijn zoon zou afhaken als diens avatar zou worden gedood elke keer als hij online ging. Zijn zoon bleek niet onder de indruk. ‘Ik kan wel of niet spelen, dat boeit me niet. Ik ben niet op zoek naar zomaar een baan. Ik wil de tijd nemen om geschikt werk te vinden’, aldus Xiao Feng.

Peter Nikken, bijzonder hoogleraar mediaopvoeding aan de Erasmus Universiteit en werkzaam bij het Nederlands Jeugdinstituut, heeft nooit gehoord van zo’n extreme reactie van ouders op een aan games verslingerd kind. ‘Ik vraag me af of het effectief is. Het vertrouwen tussen zoon en vader zal er niet door verbeteren.’

Na lezing van beide artikelen, ga je je oprecht afvragen of kinderen ongelukkiger maken. Een artikel in het NRC betoogt in ieder geval ‘dat het nog niet is weerlegd’.

Verwonderlijk.

Word vervolgd…

Geen reactie's

Geef een reactie