Jan Fokke Oosterhof | @Running; Blind hardlopen, het verhaal over de snelste blinde marathonloper ter wereld
1133
post-template-default,single,single-post,postid-1133,single-format-standard,ajax_updown_fade,page_not_loaded,qode-page-loading-effect-enabled,,qode_grid_1200,footer_responsive_adv,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-17.2,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.6,vc_responsive
 

@Running; Blind hardlopen, het verhaal over de snelste blinde marathonloper ter wereld

@Running; Blind hardlopen, het verhaal over de snelste blinde marathonloper ter wereld

Blind Runners

Pagina19 september 2012, de dag van de Paralympische marathon. Aan de start staat Henry Wanyoike (1974), drievoudig Paralympisch kampioen en houder van diverse wereldrecords. Henry’s verhaal is zo onwaarschijnlijk dat je het bijna niet kunt geloven. Hij is geboren in Kikuyu in Kenia en is een van de meest succesvolle en best presterende atleten die Kenia ooit heeft voortgebracht. Het bijzondere: Henry is blind. Blinde hardlopers; ze zijn er en ze zijn razendsnel.

Toen Henry 21 jaar oud was, werd hij plotseling over één nacht blind door een beroerte. Het weerhield de blinde jongeman niet van een succesvolle carrière als hardloper. Hij is op dit moment houder van diverse wereldrecords; 5.000 meter (15:11:07 min), 10.000 meter (31:37:25 min) en de marathon (2:31:31 h). Hij heeft talloze internationale wedstrijden gewonnen, waaronder zijn eerste gouden medaille bij de Paralympics in Sidney (2000), twee gouden medailles en een nieuw wereldrecord bij de Paralympics in Athene (2004). Voor de goede orde: dit zijn fantastische tijden. Hij weet vaak zelfs te winnen van zijn ziende medelopers.

Pagina2Henry staat in 2000 aan de start op de Paralympics in Sidney als een volstrekte onbekende. Niemand heeft ooit van deze kerel gehoord en hij wordt zo’n beetje overgeslagen bij de voorstelronde in het stadion. Zijn gids die hem zal leiden, deed op een haar na mee aan de Olympische Spelen voor ziende sporters en staat nu naast hem met in het achterhoofd een beetje de gedachte ‘Hoe hard kan zo’n blinde nou helemaal gaan! Zo’n vaart zal het allemaal wel niet lopen.’

Dat heeft hij fout gedacht, want het gaat heel hard, zo blijkt als ze met z’n tweeën het hele deelnemersveld twee keer ‘lappen’. De gids stort rochelend ter aarde, meer dood dan levend. Henry – de blinde atleet – trekt, sleept en draagt hem naar de finish (zie de youtube-fiompjes!). Goud.

Een andere anekdote. In Japan loopt Henry een marathon, maar met een gids die gelogen heeft over zijn prestaties. Na 15 kilometer valt de gids ter aarde. De organisatie ronselt ter plekke tien frisse mannen, stopt ze in een busje en om de twee kilometer rent er vervolgens een andere kerel met Henry mee. Hij verslijt zo tien mannen en loopt een wereldrecord op de marathon.

Weer een ander geval. In de Mumbai marathon wordt Henry vierde overall, zelfs nadat hij de weg kwijt raakt en twee kilometer extra moet lopen.

De anekdotes illustreren de prestaties van deze wonderatleet. Het komt op internet op zijn eigen website en in filmpjes soms wat kneuterig over en het is allemaal een beetje moeilijk te bevatten, maar dat is misschien wel het meest bijzondere aan het hele verhaal: het is ZO onwaarschijnlijk dat je er overheen leest en er waarschijnlijk nooit van gehoord hebt. Er zijn voorbeelden van mensen die onder de meest dramatische omstandigheden boven zichzelf uitstijgen en net dat beetje extra aan de dag leggen. Henry Wanyoike is zo iemand.

Een arme blinde jongen uit de Keniaanse sloppenwijken loopt over de hele wereld wedstrijden, zet de wereldtop een beetje voor schut en breekt het ene na het andere record. Maar liefst twee keer een wereldrecord op de marathon binnen één week. De meeste atleten leggen de focus op één afstand en lopen slechts enkele wedstrijden, zo niet Henry. Hij heeft zilver en goud gewonnen op marathons, halve marathons, 10-kilometer wegwedstrijden, 10.000, 5.000 en 1.500 meters op de baan. Geen enkele andere Keniaanse atleet is op zoveel afstanden uitgekomen en dan ook nog eens zo succesvol.

Henry moet spijtig genoeg zijn (laatste) Paralympische marathon in Londen verlaten met een blessure. Dat doet echter niets af aan zijn prestaties. Henry sliep vroeger op de grond in de keuken, waar hij werd ondergeplast door de varkens waarmee hij zijn bed deelde. Nu geeft hij miljoenen mensen hoop en laat zien dat je een beperking geen belemmering hoeft te zijn om grootse prestaties neer te zetten.

Blindheid is géén fysieke belemmering

Ook op andere vlakken zijn er inspirerende voorbeelden te noemen van blinde sporters die bewijzen dat een beperking geen belemmering hoeft te zijn om topprestaties te leveren. Denk bijvoorbeeld eens aan de Duitse Sabriye Tenberken die ondanks haar blindheid een blindenschool opzet voor kansarme blinde kinderen in Tibet. Ze studeert Tibetologie, filosofie en sociologie en ontwikkelt het eerste Tibetaanse brailleschrift. In 2004 onderneemt ze het Climbing Blind Project. Samen met tieners van de blindenschool in Lhasa begint ze met een filmteam aan de beklimming van de Mount Everest. Hierbij worden ze begeleid door de eerste blinde Everest-bergbeklimmer Erik Weihenmayer. Vanwege slechte weersomstandigheden moeten ze de tocht afbreken. De documentaire Blindsight werd meermaals bekroond.

Of wat te denken van ultraloper Simon Wheatcroft die in zijn eentje gaat trainen met behulp van de Runkeeper-app. Hij droeg uiteindelijk zelfs de Olympische vlam voor de spelen van Londen.

Running Blind

Blindheid is dus veelal geen belemmering voor ongelooflijke prestaties en zeker niet om hard te lopen. Mijn enige ervaring gedurende 750 wedstrijden betreft een blinde loper die met zijn buddy deelnam aan de Ten Miles in de Houtrusthallen in Den Haag. Ze troffen een lantaarnpaal op hun pad. De buddy ging links, de blinde loper ging rechts en het koordje ving de klap op… Gelukkig kan het ook anders.

In Nederland kennen we de organisatie Running Blind(.nl) die zich ontfermt over blinde en slechtziende hardlopers. Running Blind is een stichting opgericht voor en door mensen met een visuele beperking, die willen joggen, hardlopen of Nordic walken. Dit gebeurt onder leiding van een KNAU-atletiektrainer en met hulp van enthousiaste buddy’s. Er worden ook wedstrijden gelopen, bijvoorbeeld de estafettemarathon in Rotterdam en de Damloop in Amsterdam.

Het prettige is dat de deelnemers voor de verandering niet worden betutteld, maar worden aangesproken op wat ze allemaal nog wél kunnen onder het motto “Bewegen is goed, bewegen moet!”

Running Blind is sinds de oprichting in Rotterdam in september 2007 uniek in Nederland, maar ook in Den Haag en Amsterdam ontstaan langzamerhand meer initiatieven. Running Blind heeft daar echter (nog) geen netwerk van blinde en slechtziende lopers en is tevens op zoek naar buddy’s. Wil je zelf eens een keer als buddy optreden, neem dan eens contact op met genoemde partijen.

Besluit

Voor mij als hardloper is sinds de vertaling van het boek over Henry Wanyoike een wereld opengegaan. Ik zie dat blinde en slechtziende sporters tot veel meer in staat zijn dan ik ooit had gedacht. Ook zie ik dat er mooie initiatieven en projecten worden opgestart in het land. Het inspireert me. Des te moeilijker vind ik het te verteren dat ik ‘mijn Henry’ niet op TV heb kunnen gezien tijdens de Paralympische marathon in Londen. Ook niet op internet. Ik heb de marathon nergens kunnen zien en ik zal hem waarschijnlijk nooit zien. De Paralympics waren een enorm financieel succes door de ticketverkoop en overal wordt geroepen dat Paralympische sport professionaliseert en media-aandacht verdient. Het was zelfs een speciaal thema dit jaar. De Paralympische marathon is echter niet live uitgezonden en vandaag – 11 september – heb ik nog steeds niets gezien*. Überhaupt niet. Er zijn geen beelden van. En zo concludeer ik dat blind runners nog een blinde vlek vormen in medialand.

 

 

 

* Wel eens afgevraagd wat de opbrengsten zijn van de Olympische Spelen? Geen idee? Opbrengsten aan sponsoring en uitzendrechten bedragen in Londen bijna € 5,3 miljard; bijna een miljard meer dan Peking. En daarvan kon dus niet de live coverage van de Paralympische marathon worden gefinancierd?

 

Kader Categorieën

Gehandicaptenatletiek is opgedeeld in verschillende categorieën. Blind hardlopen, is verdeeld over de categorieën 11 (blind), 12 (zeer slechtziend) en 13 (slechtziend). In categorie 11 lopen de atleten met een gids. In de andere categorieën doen de lopers het op hun eigen, beperkte zicht. Op een groot toernooi als het WK zijn er voldoende tegenstanders per categorie. Op kleinere toernooien kan het zijn dat de deelnemer tegelijk op de baan staat met atleten uit een andere categorie of die zelfs een andere handicap hebben.

 

Kader

Het Boek ‘Mijn lange loop naar het licht’

Onlangs is het Duitstalige boek ‘Mein langer Lauf ins Licht’ over Henry Wanyoike door ondergetekende vertaald naar het Nederlands. Gaandeweg het verhaal werd ik steeds meer gegrepen en werd mij steeds duidelijker waarom LIGHT FOR THE WORLD het van origine Duitse verhaal vertaald wilde hebben zodat ook Nederland er kennis van kan nemen. LIGHT FOR THE WORLD steunt lokale organisaties in ontwikkelingslanden die zich inzetten voor bestrijding van vermijdbare blindheid en voor inclusie van mensen met een handicap.

www.loopnaarhetlicht.nl, meer over het boek en bestellen

www.lightfortheworld.nl

www.henry4gold.com, meer over Henry Wanyoike

http://www.henrywanyoikefoundation.org/, de maatschappelijke activiteiten van Henry Wanyoike

 

Lees verder:

www.runningblind.nl, de organisatie Running Blind, 9 september jl. was jubileumloop en eerste open kampioenschap voor blinden en slechtzienden

http://www.bartimeus.nl/nieuws_artikel/57792, op 6 oktober de Bartimeus Fitloop voor mensen met een visuele beperking

www.blindrunner.nl, Manuel Gijsbers (30) is een blinde hardloper die uitkomt op de 200 en de 400 meter.

www.andadapt.com/about/, blinde ultraloper Simon Wheatcroft traint alleen met Runkeeper-app

www.muzieum.nl, zelf eens ervaren hoe het is om blind te zijn? Voel, proef, ruik en beluister het dagelijkse leven, maar dan door de ogen van een niet-ziende persoon.

 

Jan Fokke Oosterhof (1975) is (co)auteur van ‘Hardlopen met succes je grenzen verleggen’, ‘Je Navel als Kompas’ (over de Swiss Alpine Marathon), ‘Hardloopboekje 2012’ (ism Looptijden.nl/ KNAU) en nu vertaler van ‘Mijn lange loop naar het licht’ – www.bestaansverwondering.com

Geen reactie's

Geef een reactie