I want to walk quiet

My feet swishing through dewy gale

In a distant glen

Where the budding birches shimmer

Along a busy burn

And an early eagle spins the world

On a wing’s turn


Heaven to me is a curlew morning

In the sun-strong hills.

There stiffened senses can stretch

And a lark-heart soar,

There, some start to salvation,

Away from the claustrophobic World

And its iron-studded doors.


Touch old earth for it yields new dawns.

Laugh like a running child.

No wonder Christ was led to a mountain top

And offered the world free.

I wouldn’t have it either, but

It, alas, has me.


The Last Hundred Munroes, Hamish Brown

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )


Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.