Jan Fokke Oosterhof | Column Proloop; Veiligheid tijdens trailruntrainingen
16651
post-template-default,single,single-post,postid-16651,single-format-standard,ajax_updown_fade,page_not_loaded,qode-page-loading-effect-enabled,,qode_grid_1200,footer_responsive_adv,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-17.2,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.6,vc_responsive
 

Column Proloop; Veiligheid tijdens trailruntrainingen

Column Proloop; Veiligheid tijdens trailruntrainingen

Als je de Marathon des Sables gaat lopen, is de eerste reactie ‘Waarom zou je dat (in hemelsnaam) willen?’, meteen daarna gevolgd door ‘Is dat niet gevaarlijk, je kunt immers verdwalen en uitdrogen?’ Inderdaad was er in het verleden de Italiaan Mauro Prosperi die tijdens een zandstorm aan de wandel ging, tegen het advies van de organisatie in om op je positie te blijven tot het zand neerdaalt. Hij werd teruggevonden in buurland Algerije, was 18 kilo lichter, leefde op dode vleermuizen (zoals de legende verhaalt), dronk zijn eigen urine en had zijn polsen doorgesneden. Hij was echter zo gedehydreerd dat zijn bloed dik was met als gevolg dat hij niet doodbloedde.

Dit zijn de uitzonderlijke gevallen. Als je je goed voorbereidt en luistert naar de organisatie loopt het zo’n vaart niet, weet ik nu uit ervaring. Je volgt de vlaggen overdag en de breaklights ‘s nachts. Het illustreert wel de afwijkende risico’s en gevaren die komen kijken bij het lopen van extreme trails. Precies de reden dat Hardlooptrainers Nederland tijdens de opleiding Trailruntrainer zo stilstaat bij veiligheid. Veiligheid voor de lopers tijdens hun trailrace, maar ook de veiligheid tijdens de trainingen die jij als trainer geeft.

Weten je lopers waaraan ze gaan beginnen? Zijn ze voorbereid op een paar uur regen en wind? Hebben ze voldoende proviand bij zich? Kennen ze de gevaren van het hooggebergte? Hebben ze hun ICE-nummers voorgeprogrammeerd? Kennen ze de functie op hun gsm waarmee ze een noodsignaal afgeven? En in het geval van de woenstijnraces: Hoe ga je om met vocht en zouten?

En hoe staat het met jou als trailruntrainer? Ken je het gebied waar je met je lopers ingaat? Ken je de spelregels? Heb je een EHBO-kit in je rugzak en een aluminiumdeken? Weet je wat te doen bij warmte-uitputting of hittestuwing? Er is namelijk een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat dit op je pad komt. Weet je hoe te handelen tijdens een noodgeval? Heb je bijvoorbeeld een cursus EHBO en/ of reanimatie gedaan? Het lijkt over de top, maar ik heb zelf tijdens een training meegemaakt dat een dame op de meest onmogelijke plek in een stadspark haar enkel blesseerde. De ambulance kon haar niet bereiken en met haar bezweette rug lag ze schreeuwend te klappertanden bij de invallende duisternis. Iets met ongelukken in kleine hoekjes. Ze maakt het prima, mocht u bezorgd zijn.

Bij de ontwikkeling van de trailrun-trainersopleiding ging ik er als coördinator gevoeglijk vanuit dat een looptrainer recreanten wel over een EHBO en reanimatiediploma beschikt. Bij mij was het immers een wezenlijk onderdeel van mijn opleiding. Dat bleek tijdens de examinering niet altijd het geval toen we een gebroken enkel, of erger, simuleerden. Een aandachtspunt dus, nu de tweede lichting van start is. Het geven van een trailruntraining is wezenlijk anders dan het geven van een baan- of wegtraining. Wanneer je met een groep het buitengebied ingaat, kun je er niet onderuit over de basis levensreddende vaardigheden te beschikken.

Basale navigatiekennis is ook handig, zelfs als je niet de Sahara en zandstormen hoeft te trotseren met je groep.

Geen reactie's

Geef een reactie