Jan Fokke Oosterhof | Huttentrektocht met puberwezens; Over Wi-Fi-wensen en gedeelde Matrassenlagers…
16974
post-template-default,single,single-post,postid-16974,single-format-standard,ajax_updown_fade,page_not_loaded,qode-page-loading-effect-enabled,,qode_grid_1200,footer_responsive_adv,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-17.2,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.6,vc_responsive
 

Huttentrektocht met puberwezens; Over Wi-Fi-wensen en gedeelde Matrassenlagers…

Huttentrektocht met puberwezens; Over Wi-Fi-wensen en gedeelde Matrassenlagers…

Ehhh stomme vraag misschien, maarrre: Is daar WiFi?

meteen gevolgd door…

‘Moeten we echt onze slaapkamer delen met vreemde mensen? We dachten dat we eigen hutjes hadden?’

Legitieme vragen als je met twee pubermeiden een huttentrektocht in het Salzburgerland gaat maken. Als avonturier moet ik eraan geloven, na ettelijke (pool)expedities, klimtochten en ultraruns, ga ik voor het eerst op zomervakantie met vriendin en dan vooral haar twee dochters. Het zal mij benieuwen. Hen waarschijnlijk ook.

In de bergen gebeurt iets paradoxaals. Hoe hoger je gaat, hoe cooler het wordt, hoe weidser de vergezichten, maar hoe minder mensen (lees: toeristen) je treft. Het reserveren van exotische hutten in het échte hooggebergte, waar niemand komt, dat gaat dus wel lukken, zeker in het voor- of naseizoen. Nu ben ik echter voor het eerst aan het hoogseizoen gebonden en we gaan naar het laag- en middelgebergte, daar waar de mensen nog wel komen. Het boeken van een rondtocht wordt daarmee een uitdaging van formaat.

No alt text provided for this image

Ik stel me zo voor dat ik drie van de zes hutten heb geboekt (in Duits/ Oostenrijks dat ik best aardig spreek) en dan loop je vast omdat een hut vol is, waarna je de andere drie moet afbellen, moet heroriënteren en opnieuw boeken tot ik een reëel rondje heb dat voor puberwezens met Wi-Fi-verlangens voldoet.

Aldus stuit ik op IDTravel. Ik ken de organisatie niet, maar het blijkt de grootste van zijn soort in de BeNeLux. IDTravel is specialist in Berghuttentochten. Daarnaast bieden ze wandelreizen met bagagetransport van hotel naar hotel in Oostenrijk, Duitsland, Frankrijk, Engeland, Schotland, Zwitserland en Polen. Een organisatie dus die mij een laagdrempelige, beproefde tocht door de bergen biedt, waarbij ik met puberwezens niet voor teveel verrassingen kom te staan. Ik zie op tegen het boeken en organiseren en aangezien de prijs erg meevalt, besluit ik alle risico’s af te kopen en met ID Travel in zee te gaan. Als mijn pubers opstandig worden en de Wi-Fi faalt, weet ik waar ik moet wezen, zeg maar.

Ze hebben een leuke huttentrektocht uitgezet in het Oostenrijkse Salzburgerland en aldus wordt dat onze basis. Doodeng en spannender dan die poolreis met ijsberen en gletsjerspleten. Hoe gaan ze het ervaren? Gaan ze zich een beetje vermaken in de hutten? (lees: kom ik zelf wel aan lezen en stilte toe?) Kunnen ze die flinke klimmen aan of moet ik al mijn coachvaardigheden aan de dag leggen en loop ik straks met drie rugzakken door het Salzburgerland en twee pubers aan een sleepketting?

Het helpt dat ID Travel duidelijke kaarten, folders en routebeschrijvingen stuurt met geniale plaatjes van pittoreske chalets en groene almen waarin koeien met bellen staan. Het is echter het stuk tussen de hutten dat me zorgen baart. Dit wordt geen strand- en hotelvakantie. Dit wordt klimmen, zweten, muggen, regen, afzien, meer klimmen en… eigenlijk alles dat een goede bergvakantie in zich hoort te dragen!

No alt text provided for this image

Gelukkig zie ik dat er bankjes, hutjes, dorpjes, meertjes en zelfs gondels zijn ingebouwd. Pauzeren en inkorten behoren tot de opties. Vooral niet laten blijken aan de dames in kwestie, maar de opties stemmen deze avonturier positief.

De dames hebben er zin in. Dit is een lastige generatie (in mijn ogen). De generatie ‘beeldscherm’ die veel minder buiten speelt dan mijn generatie, al is het flauw om die vergelijking te maken en ze ermee te confronteren. Daarnaast liep de jongste recent de 10 kilometer op de avondvierdaagse en… verdwaalde. Ze was zo gezellig met een vriendinnetje aan het delibereren dat ze de avondvierdaagse kwijtraakte… Kan dat überhaupt, zo vraag je je af? Er zijn toch ouders en leraren die oogjes in het zeil houden? Toch presteren ze het moederziel alleen op een industrieterrein te belanden en het ouderlijk huis te bellen. Het lag overigens volledig aan de gezellige onderonsjes en niet aan de fysiek gesteldheid. Maar toch…, de eerste etappe straks is 23 kilometer.

Mijn gedachtegang: Ik heb een rugzak van 40 liter op de rug en draag de algemene dingen als lakenzakken, schoenen, jacks, eten en drinken. De dames dragen een kleine rugzak met de zogeheten fijne dingen des levens als iPod, boek, reepjes, spelletjes, frisbee. Alles om ze te inspireren en er doorheen te slepen en grenzen te verleggen tot… de volgende hut.

No alt text provided for this image

Hut-to-hut-coaching, dat wordt mijn zomervakantie. Ik hoop ze net zo te passioneren voor het avontuur als ikzelf. Ik wil ze graag alles leren over het weer, de bergen zelf, navigatie, de rugzak, klimmen, dalen, het gegil van marmotten, Edelweiss, panoramische vergezichten, nachtelijke sterkijksessies en bovenal het huttenleven met het gedeelde Matrassenlager.

De oordoppen zijn aangeschaft. Nu hopen dat de Wi-Fi werkt…

Wordt vervolgd…

Geen reactie's

Geef een reactie